Rudnogorsk Irkuckaja oblast' (Rosja) - Nazywam się Ivan, ale nie jestem groźny. Urodziłem się w Niżnie-Ilimsku. Nie próbujcie szukać tej miejscowości na mapie, ponieważ od kiedy zbudowali hydroelektro-wnię, została ona zalana wodą łącznie ze szpitalem, w którym się urodziłem. Moi rodzice przeprowadzili się do Rudnogorska. Miejscowość ta znajduje się względnie niedaleko od Bajkału (300 km). Tam wszystko się zaczęło.
Taniec i śpiew - Tańczę i śpiewam od dzieciństwa. Niewiele pamiętam z tamtego okresu, ale bawienie się w "koncerty" w wieku lat 3-4 było moim ulubionym zajęciem. Najczęściej robiłem to za namową moich rodziców. Sam nie byłem wówczas wystarczająco odważny. Jednak, gdy udało się mnie zachęcić, robiłem poważną minę, nabierałem powietrza w płuca, ustawiałem się i rozpoczynałem przedstawienie. Zabawy te powtarzały się wielokrotnie aż wydoroślałem i uświadomiłem sobie, że śpiew jest czymś więcej niż zabawą. Wtedy jeszcze nie wiedziałem, że przysporzy mi on zarówno wiele kłopotów, jak i przyniesie dużo radości. Z pewnością pozwolił mi przetrwać wiele ciężkich chwil, choć, z perspektywy czasu, niektóre z nich wydają mi się teraz śmieszne.
Tajga i niedźwiedzie - Pamiętam jak wybrałem się sam do lasu wkurzony na moich kolegów, że nie dotrzymali mi towarzystwa w zaplanowanej wcześniej wycieczce. Postanowiłem oddalić się od mojej wioski samotnie, na przekór wszelkim przeszkodom. Oczywiście w tajdze nie należy robić tak głupich rzeczy, bo łatwo się zgubić i wtedy ani Bóg, ani diabeł człowieka nie znajdzie. Udało mi się jednak jakoś przetrwać, ale noc spędziłem przy ognisku śpiewając (wrzeszcząc?!) na cały las, odpędzając w ten sposób swój strach i niedźwiedzie :-).
Studnia - Najstraszniejszą przygodą mojego życia jest 3-dniowy pobyt w studni. Jako dzieciak wracałem ze szkoły i ...wpadłem. Przesiedziałem tam 3 dni, a był to grudzień. Na zewnątrz panował 40-stopniowy mróz. Wtedy śpiew też mi pomagał. Pomińmy szczegóły. Najważniejsze, że przeżyłem.
Dyskoteka - W wieku lat 14 zacząłem śpiewać na dyskotece. O, wtedy właśnie pojawiły się kłopoty ze śpiewem. Szkolni nauczyciele nie chcieli, abym się zajmował tak "niecnym" zajęciem. Przychodzili na dyskotekę i szykanowali mnie przy każdej okazji. Nie było takiej siły, która mogłaby mnie ściągnąć ze sceny. W końcu przyszedł czas na studia.
Brack - Rozpocząłem edukację w szkole muzycznej na wydziale instrumentów dętych. Uczyłem się grać na trąbce. Po dwóch latach przeniosłem się na Wydział Piosenki Estradowej w Irkucku. Irkuck - W Irkucku też długo nie zabawiłem. Przyznaję: nie skończyłem tego, co zacząłem.
Biała plama - I tu się zaczyna biała plama. Przerwa, która trwała prawie 10 lat. Nie zdradzę przyczyn mojego długiego milczenia. Niech to zostanie na razie tajemnicą. Moje życie biegło jednak dalej.
Moskwa - Warszawa - Wyjechałem do Moskwy. Po krótkim pobycie los podsunął mi możliwość przeprowadzki do Polski. Pomysł wydawał się szalony, ale mimo to zebrałem walizki i ruszyłem w drogę. Pewnego dnia wylądowałem na Okęciu mając do wyboru cztery strony świata.
Laski - Irkuck - Wrocław - Warszawa - Zamieszkałem w Zakładzie dla ociemniałych w Laskach pod Warszawą. Spędziłem tam kilka miesięcy. Następnie pojechałem do Irkucka, by wkrótce, dzięki pomocy Ignacego Pawlusa, polskiego księdza katolickiego na stałe tam mieszkającego, wrócić do Polski na studia. Języka polskiego nauczyłem się jako tako w Studiu Przygotowawczym dla Cudzoziemców we Wrocławiu. Solidny kurs językowy przeszedłem w Warszawie, gdzie zgłębiałem polonistykę na uniwersytecie. Podczas studiów chodziłem na kursy tańca nowoczesnego do Stodoły. Studia skończyłem, ale powróciłem do śpiewania.
Powrót - Udało mi się nawet zdobyć wykształcenie muzyczne: posiadam dyplom Studia Piosenki Estradowej mieszczącego się w Domu Kultury Ochoty w Warszawie. Kilka razy wystąpiłem w Helikonie i w Prohibicji, klubie należącym m. in. do Bogusława Lindy. Byłem na koncercie w Danii. Później wystąpiłem jeszcze w kilku klubach, aż spotkałem chłopaków z zespołu Delfin. Wtedy powstał pomysł stworzenia własnego materiału. Szczerze powiem, że byłem trochę zdezorientowany propozycją chłopaków napisania własnych tekstów. Po kilku dniach rozmyślań wziąłem się za robotę. W pisaniu tekstów nie obeszło się bez pomocy mojego kumpla Michała Szymańskiego. Ten to ma łeb! Potrafi nie tylko pisać teksty, ale zajmuje się również modelowaniem matematycznym laserów półprzewodnikowych. Teksty staraliśmy się dopasować do charakteru i klimatu muzyki. Chyba nam się udało. Zresztą oceńcie sami! Prawdopodobnie pod koniec lutego'2004 ukaże się nasza pierwsza płyta.
"Droga do gwiazd" czy "Jestem jaki jestem" - W trakcie współpracy z zespołem Delfin kilka razy próbowałem swoich sił na castingach do różnych programów: np. "Droga do gwiazd", czy "Szansa na sukces". Nawet przeszedłem casting do musicalu "Miss Sajgon" w teatrze Roma. Najbardziej zbliżyłem się do "Drogi do gwiazd", ale trafiłem na okres kiedy program zmieniał swoją formułę. Nic z tego nie wyszło, ale TVN nie zapomniał o mnie. Wkrótce otrzymałem zaproszenie do programu "Jestem jaki jestem". Decyzją Michała Wiśniewskiego i telewidzów wszedłem do ścisłego finału. Pamiętacie piosenkę "To tylko miłość"? Wykonywałem ją kilka razy w "Ringu". Lepiej czuję się jednak wykonując własny repertuar. Jest mi bliższy, oparty na fragmentach mojego życia. Mam nadzieję, że też go polubicie. |
|
